گاهی پیش می آید که کودک قوانینی را که انتظار می رود از آنها تبعیت کند، زیر پا می گذارد، رفتارهای آزاردهنده ای با دیگران دارد، به هر درخواستی می گوید نه و سعی می کند همه چیز را به هم بریزد. این وضعیت در بیشتر کودکان پیش می آید ولی کودک باید با گذشت زمان از این حالت خارج شود. در غیر این صورت یک تنش روانی در او وجود دارد که «اختلال نافرمانی» نامیده می شود.


بیشتر از ۵ درصد کودکان به این اختلال دچار می شوند. البته پسر بچه ها بیشتر از دختر ها مستعد هستند. در برخورد با چنین حالتی والدین نباید از کنترل کودک ناامید شوند و اجازه دهند به شرارت هایش ادامه دهد. در این وضعیت تمام تلاش کودک بر این است که دیگران را آزار داده و عصبانی کند و هیچ ترسی از شروع نزاع و درگیری با دیگران ندارد. درباره دلیل به وجود آمدن این بیماری دو تئوری وجود دارد ولی هنوز روان شناسان نمی توانند با قاطعیت دلیل آن را توضیح دهند. در برخورد با کودکی که به این اختلال دچار است نباید کنترل اعصاب تان را از دست بدهید و از کوره در بروید، چون موجب احساس پیروزی و خوشنودی در او می شود.

باید خیلی صبور باشید و بدون این که خشم تان را نشان دهید با رفتارهای او مقابله کنید. با در نظر گرفتن تنبیه و تشویق های معقول سعی کنید به او بفهمانید سرکشی و اذیت دیگران می تواند باعث آزار خودش شود. مثلا در برابر نافرمانی او با قاطعیت از تفریح ها و لذت هایی که دوست دارد محرومش کنید و با نشان دادن رفتارهای درست به او برای این رفتار ها تشویق در نظر بگیرید. البته اگر این بیماری طولانی شود بهتر است به دکتر مراجعه و حتی به درمان های دارویی روی بیاورید. خیلی از متخصصان ویتامین E و امگا ۳ را در بهبود این بیماری موثر می دانند.