همین حالا شروع کنید. کودکان باید تشویق شوند تا از‌‌ همان آغاز خردسالی، خودشان در مورد زندگیشان تصمیم بگیرند. به همین منظور خیلی ساده می‌توانید به او اجازه بدهید که خودش انتخاب کند، برای مثال کدام کفش‌هایش را بپوشد، با شلوار آبی کدام بلوز زیبا‌تر است بلوز قرمز یا سفید و.... اما باید کودکان را تشویق کنید که برای خودشان نظری داشته باشند. والدین می‌توانند گزینه‌هایی را در اختیارشان قرار دهند که همه آن‌ها رضایتبخش باشد. از طرفی گزینه‌های زیاد ممکن است او را تحت فشار قرار دهد، بنابراین حق انتخاب کودکان خیلی کم سن را به دو گزینه محدود کنید.
به کودکتان اجازه بدهید نتایج [انتخاب‌هایش] را تجربه کند. با بزرگ شدن کودکان والدین باید به آن‌ها کمک کنند تا تاثیر انتخاب‌هایشان را درک کند و نتایج انتخاب‌های خود را ببینند. هرچند سخت است اما والدین باید از دست بردن در نتایج خودداری کنند. گاهی وقت‌ها شاید لازم باشد توجه نکنید که کودکتان لباس‌هایی که با هم جور نیستند را انتخاب می‌کند یا کفش‌هایی را برمی دارد که به نظر مناسب نیستند. نکته‌ای که وجود دارد این است که اگر کودک ایمن و راحت باشد، مشکلی پیش نخواهد آمد.
از کنترل بیش از حد بپرهیزید. والدین باید به پرورش تفکر خلاق در کودکشان کمک کنند و آن‌ها را در جهت تصمیم گیری‌های درست راهنمایی کنند نه اینکه تصمیم گیرنده نهایی باشند. به کودکتان اجازه بدهید که برای خودش نظر بدهد. ایرادی ندارد اگر دخترتان از رنگ صورتی متنفر است یا پسرتان روتختی آبی رنگ را به روتختی دارای طرح عکس قهرمان‌ها و... ترجیح می‌دهد. هرگز سعی نکنید تصمیمات اشتباهی را که گرفته‌اید یا پشیمانی‌هایی که تجربه کرده‌اید، از طریق کودکانتان جبران کنید.
از خریدن کارهای خوب بپرهیزید. اکثر والدین گهگاهی به کودکشان به خاطر کار‌ها یا تصمیمات عاقلانه‌شان جایزه می‌دهند. اما مواظب باشید که زیاده روی نکنید تا انگیزه کودکتان از تصمیم گیری خوب، تلاش برای دریافت جایزه نشود. بچه‌ها باید یاد بگیرند که بهترین جایزه احساس مثبت یا موفقیتی است که در نتیجه انجام آن کار کسب می‌کنند.
بیش از حد از او تعریف نکنید. تعریف و تحسین بخشی از تربیت مثبت هستند که به ایجاد عزت نفس در کودک کمک می‌کنند. اما برخی از والدین زیاده روی کرده و هر کار و تصمیم کودک را تبدیل به یک چیز فوق العاده و حیرت انگیز می‌کنند. این اشتباه را نکنید. اگر کودکتان کار بزرگی انجام داد، از او تعریف کنید! اما اگر ‌‌نهایت تلاش خود را نکرده است(والدین می‌دانند که کی کودکشان ‌‌نهایت تلاش خود را کرده است و کی تلاش زیادی نکرده)، نیاز به تشویق ملایمی دارد تا برای تلاش بیشتر و بهتر عمل کردن در او ایجاد انگیزه شود.
از کودکتان بپرسید که چه چیزی می‌خواهد و آماده گوش کردن به حرف‌های او باشید. والدین اغلب تصور می‌کنند که می‌دانند کودکشان چه چیزی می‌خواهد اما وقتی از خواسته حقیقی او آگاه می‌شوند تعجب می‌کنند. شاید کودکتان واقعاً دوست نداشته باشد که بعد از ظهر به پارک برود و در عوض پیاده روی را ترجیح بدهد. یا شاید فقط می‌خواهد که یک کتاب بردارد و روی پا‌هایتان بنشیند. با قرار دادن چند گزینه در اختیار کودک و پذیرفتن تصمیم او، او را تشویق می‌کنید که خودش فکر کند و مستقل‌تر شود